Esi yera'l gritu de mal gustu y ¿solidaridá? de les compañeres de la enfermera que cometió un error qu'acabó cola vida del pequeñu Rayán; el fíu de Dalilah, la primer víctima de gripe A n'España. A les manifestantes nun-yos gustó que'l xerente del Hospital Gregorio Marañón almitiera tan rápido l'error de la enfermera y que nun falara gota de los sos responsables perriba: los médicos y los directivos. O que nun ficiera lo mesmo selmanes atrás nel casu de la madre: otra cadena d'errores médicos que tamién acabó en traxedia pero na que nun se terminó de señalar dengún culpable concretu.
La cadena siempre ruempe pel eslabón más ruinu. Y, nel sistema hospitalariu, esi papel xuéguenlo les enfermeres. Dalgo de verdá hai nesa afirmación. Parez que si un médicu comete un error ye una decisión colectiva complicada. Pero si lo comete un enfermera, ye un error inexcusable y fácil d'enseñar y entender.
Tovía nos falta muncha educación na tresparencia. Almitir los errores ye'l primer pasu pa resolvelos. Por eso cuento qu'el problema nun ye siñalar a la probe enfermera. El drama ye más nun tener fecho lo mesmo nos casos ónde'l corporativismu nun nos dexa ver que tolos profesionales son; somos; humanos.
La verdá ye dura. Sí. Pero ayuda a meyorar. Por contra, nun tengo tan claro que l'insultu valga pa lo mesmo.
0 comments:
Publicar un comentario en la entrada